Op zondag de 12de april was er weer de gebruikelijke onderdelendag van de CX club gepland. Maar in de loop der jaren was het aantal aanbieders van onderdelen minder en minder geworden, evenals het aantal CX-ers wat nog een onderdeel zocht. Toch, het bestuur vond dat het nog wel kon. Kwam men niet voor een onderdeeltje, dan toch wel voor de gezelligheid. Dus besloot ik ook deze keer gewoon te gaan. Onderdelen voor een CX had ik niet, maar gezelligheid, ja, dat zou leuk zijn. Bovendien, het was ook een goede gelegenheid om de nieuwe headset uit te proberen, die was aangeschaft nadat de oude set defect was geraakt.

Ook Frans wilde wel naar de onderdelendag in Amsterdam, en of we samen konden rijden ? Ja, dat zou wel gaan. Er werd een tijd en plaats afgesproken waar we elkaar zouden zien, en dat was dat. Na het tanken had ik nog net tijd om de oordopjes in te doen, en amper daarmee klaar, of kijk, die motor ken ik, Frans kwam aanrijden.

De rit naar Amsterdam verliep eigenlijk vrij vlekkeloos. Het enige wat niet helemaal goed zat, was het stem-volume van de elektronische dame van de navigatie. Op de een of andere manier kon ik het volume niet hoger krijgen. Instelfoutje? Zou zomaar kunnen. Voorlopig moest ik maar even, zodra ik hoorde fluisteren, op het schermpje van de TomTom kijken. En zo reden we rustigjes naar Amsterdam. Alleen op de A9, daar kwamen we in een, gelukkig niet al te lange, file terecht. Maar het file leed was van korte duur, en zo kwamen we, heel mooi op tijd in Amsterdam aan, bij het bedrijfspand van Rembrandt. Ja, we waren zo mooi op tijd dat we de eersten waren.

... koffie en koek ...

Door Rembrandt werden we hartelijk ontvangen, met een warm kopje koffie en een lekkere koek. Zo, beetje bijkomen. Een kleine tien minuten later kwam Henk aan, met de aanhanger achter zijn CX vol geleden met, naar hij hoopte, verkoopbare spullen. En niet lang daarna verscheen ook Coen, weliswaar met de auto, maar ook met een aantal zaken die misschien wel, of misschien ook niet verkocht zouden worden. Op een groot zeil werden de spullen van Frans, Henk en Coen uitgestald. Nee, het was niet meer zoals een jaar of tien geleden, waar tien of twaalf aanbieders meerdere rijen dozen en flinke stapels onderdelen bij zich hadden. Maar we zouden wel zien wat de dag zou brengen.

... spullen uitgestald ...

... twee verbouwde CX-en ...

Het was rustig op deze onderdelen dag. Maar hoewel er weinig verkoop was, waren er toch wel mensen die de weg naar deze plek hadden gevonden. Niet zozeer om de onderdelen, maar ook wel om ge gezelligheid, en de kans om een bestuurslid te spreken. Want op één na was het hele bestuur aanwezig, waar dan ook meteen gebruik van gemaakt werd om een kleine ongeplande bestuursvergadering in te lassen, en een lastig, en al lang bestaand probleempje op te lossen.

Tussen alle bedrijvigheid door wist Rembrandt ook nog broodjes knakworst klaar te zetten, zodat alle aanwezigen niet met een lege maag zouden vertrekken. Want er waren toch wel wat bezoekers, die allemaal, om uiteenlopende redenen, naar Amsterdam waren afgereisd. Zo was er iemand met een CX500, die hij al 47 !! jaar in bezit had. Nee, niet de dagelijkse motor, maar wel eentje voor speciale gelegenheden. Ook waren er twee verbouwde CX-en, en hoewel het bekend mag zijn dat ik daar geen grote fan van ben, deze waren met zorg en aandacht voor detail verbouwd. Een ander zocht een manier om zijn verzameling CX-en in te perken, want vijf van dat soort motoren was wel erg veel.

... al 47 jaar ...

En zo werd het later en later. Totdat mijn innerlijke 'tijd voor iets' klokje zei dat het wel eens tijd voor de terugreis zou kunnen zijn. Tijd om afscheid te nemen van hen die nog niet op huis aangingen, en na de gebruikelijke dingen, zoals oordopjes, indoen, navigatie instellen en een laatste controle of ik niet van alles vergeten was, reed ik de poort uit, op weg naar huis.

Achter de TomTom, en de fluisterende stem, aanrijdend beleefde ik een kleine verrassing. Want normaal gesproken zou ik rechtdoor, en dan de snelweg op gaan, maar nu stuurde dat apparaat me over een de N232 langs Badhoevedorp en Schiphol, om uiteindelijk weer aan te sluiten op de A9. Daar mocht ik met de motor aansluiten in de file die er stond. Waarschijnlijk had er op het stuk A9 wat ik op deze manier voorbij reed al een flink stuk file gestaan, waar ik nu grotendeels langs gereden was.

De thuisreis verliep eigenlijk zonder incidenten of gebeurtenissen, als ik de haastige auto's niet mee telde die op de A2 en A12 duidelijk lieten merken dat ze er ook waren. Nee, niet bijzonders. En zo kon ik, na een leuke CX-dag mijn Deauville weer op zijn vaste plekje neerzetten.

Toch jammer dat er steeds minder mensen op zo'n onderdelen dag kwamen. Maar nu moest ik eerst maar eens kijken of ik die elektronische juf wat harder kon laten praten....